FEDERATIE

ZELLIK Vicariaat Vlaams-Brabant

klik op de foto's om te vergroten

Donderdag 10 juli 2014: federatiebedevaart naar Scherpenheuvel

5 november 2013: Samen op weg naar de toekomst, zonder angst maar met vertrouwen

Verslag van de dekenale infoavond

Zondag 8 september 2013 : aanstelling van Marc Boulanger tot deken van Asse

Zaterdag 7 september 2013 : vredeswake voor Syrië

Aan de oproep van paus Franciscus om op zaterdag 7 september 2013 te bidden en te vasten voor vrede in Syrië, het Midden-Oosten en in de hele wereld, werd in ons dekenaat - en dus ook in de federaties Zellik en Asse - gevolg gegeven.
In de dekenale Sint-Martinuskerk in Asse namen een tachtigtal mensen deel aan de 'Vredeswake voor vrede en dialoog'. Op tal van andere plaatsen werd ook gevolg gegeven aan de vraag van onze paus. In Rome verzamelden 100.000 mensen op het St.-Pietersplein om samen met de paus te bidden.
Toeval of niet? Tijdens het verdere weekend nadien ontwikkelde de diplomatie een blijkbaar aanvaardbaar voorstel om alle gifwapens uit Syrië te laten inleveren bij de internationale controle-instanties. Hopelijk is president Assad hierop ingegaan en hoeft president Obama geen bevel tot een raketaanval te geven.
Zo zie je maar dat onze kerk het samen bidden voor vrede als een prangende verzoek naar de hemel richtte en meteen dringend signaal aan de betrokken partijen op aarde. (LVM).  

Dinsdag 4 juni 2013 : federatiebedevaart naar Dadizele en Koksijde

Getuigenis
Mijn kijk op het leven van Maria is vandaag - voor mij - gerestaureerd. Haar leven is door de bezinningsteksten op de bus totaal witgewassen: al luisterend rolde er voor mijn inwendige ogen een film over het leven van Maria, ontdaan van alle zoete vroomheid en overbodige tierlantijntjes die er in 20 eeuwen zijn aangeplakt. Ik keer naar huis met, denk ik, een veel realistischer beeld van een Moeder Maria die met een goddelijk hart maar ook met veel leed en smart haar zoon aanspreekt in Kana, hem volgt op zijn weg naar Jeruzalem, hem ziet lijden en getuige is van zijn sterven.
Woorden van een bedevaarster die voor het eerst meereisde.

Drie hoogtepunten ...
Vooreerst de bezinningsteksten over Maria op de bus onderweg. De bovenstaande getuigenis spreekt voor zich.
De eucharistieviering met pastoor Marc en pater Jef als voorgangers, in de verzorgde OLV-basiliek van Dadizele.
En zeker niet het minst: de gebedsviering met als thema ‘Geloven ... een verademing' in de moderne Mariakapel van OLV-ter-Duinen in St.-Idesbald, Koksijde.

En zeker een vierde hoogtepunt
Omdat verschillende eetgelegenheden rond de basiliek in Dadizele op dinsdag sluiten, kwamen alle bedevaarders in hetzelfde restaurant terecht om hun honger te stillen. Dit samen aan tafel gaan, deed spreken en luisteren: elkaar beter leren kennen, ook dat is op bedevaart gaan.

Afsluiter
Een bezoekje aan Koksijde-bad werd voor de meesten al vlug binnen een tafeltje zoeken, lekker met koffie, pannenkoeken of een wafel want ook hier geen lentezon in de prille junimaand.
Toch keerden allen blij voldaan terug want Maria leefde ons voor ‘hoe wij vanuit Gods invalshoek naar ons leven en naar anderen kunnen kijken, door zijn woorden geregeld te beluisteren en te overwegen en contact met Hem te houden, zeg maar door te bidden'.

Bovendien
Een geluk met een ongeluk: dat de bus op 23 mei niet opdaagde zo werd bedevaartsdag 4 juni wel fris maar geen parapludag. En de warmte kwam van gebed, bezinning, zang, samen tafelen en samen onderweg zijn.

LVM 

27 april 2013 : Kring 16 verkent Kuregem

Op 27 april 2013 hebben we met kring 16 (uitzonderlijk enkel met de jongens omdat de meisjes belemmerd waren door andere activiteiten) een halve dagtocht gemaakt door de wijk Kuregem in de gemeente Anderlecht.
We werden begeleid door Hugo Carmeliet, een priesterarbeider, die sedert vele jaren leeft en werkt in deze multiculturele buurt.
Hij heeft ons op een boeiende wijze toelichtingen gegeven over de economische, religieuze en historische achtergrond van Kuregem.
De jongeren ontdekten de aanwezigheid van de Joodse stapstenen.
We doorkruisten ook de markt van "den Abattoir", een overvloed aan verse etenswaren en "vreemde" fruitsoorten en een wirwar van nationaliteiten.
De verkenning van de wijk met de tweedehandse autohandel en de illegale praktijken liet bij velen een grote indruk achter.
We verbaasden ons ook over de talrijke aanwezigheid van Afrikaanse kerken, verscholen tussen de huizen. De buurt is gekend als één van de gevaarlijkste buurten van Anderlecht.
Wij hebben echter kunnen kennis nemen van vredevolle initiatieven die georganiseerd zijn door vrijwilligers (opvanghuizen voor kinderen tot 12 jaar).
Die dag was er ook een buurtfeest aan de gang met allerlei activiteiten om de jeugd te animeren.
De bokswedstrijd was zeer populair bij de lokale bevolking. De talrijke en stille aanwezigheid van de politie was een preventieve maatregel.
's Middags hebben we gegeten in de "Kosmos", een dienstencentrum waar werklozen gevormd worden tot hulpkok. We werden door hen zeer joviaal bediend.
We zijn ook met heel veel hartelijkheid ontvangen in de Turkse moskee.
Een ongekende wereld ging voor ons open.
Het was alleszins een onvergetelijke dag voor iedereen.
Betty Callebaut

Donderdag 28 maart 2013 : Helemaal wit en toch warm: onze federale Witte Donderdag

Natuurlijk kennen wij de weersomstandigheden van de dag waarop Jezus en zijn apostelen aan tafel gingen voor het laatste avondmaal niet. De herdenking hiervan op Witte Donderdag 28 maart dit jaar ervoeren wij wél het te koude lenteweer. En dat is natuurlijk niet de ideale omstandigheid om in een kerk waar de verwarming het niet doet, het feest van de instelling van de eucharistie te vieren.
Dan maken wij van de nood een deugd, heeft de parochieploeg van de Heilige Familie gedacht en handen uit de mouwen: wij vieren Witte Donderdag in onze Crypte.
Verrassend hoe deze locatie plots een federaal cenakel werd: rond de tafel gekringd zaten mensen uit verschillende parochies te vieren, te zingen, te luisteren te bidden, elkaar de vrede te wensen. Het voelde dus toch warm én als een hechte gemeenschap aan.
De witte roos die iedereen er kreeg getuigde hiervan een paasweekend lang in meerdere huiskamers.

2 februari 2013 : vormselviering

Op zaterdag 2 februari 2013, op het Feest van Maria-Lichtmis, mochten de jongeren van Kring 17 het vormsel ontvangen in de Sint-Egidiuskerk te Groot-Bijgaarden. Tijdens een feestelijke en serene viering werden deze jonge mensen door vormheer E.H. Steven Wielandts gezalfd met het heilig chrisma.
Wat de "Lange Weg" voor elk van hen betekent, en hoe het begon, vertelden zij ons aan de hand van symbolen. Kleine en grote belevenissen, beklijvende ontmoetingen, markeerden hun weg en werden kostbare bagage in de grote rugzak van "De Weg".
"Weg zijn van", "Houden van en bemind zijn", "Liefde", waren de kerngedachten en -woorden gedurende heel deze viering.
Engagement en solidariteit, oog voor de noden van de ander - dichtbij en veraf -: deze enthousiaste jonge mensen toonden het ons in de keuze van hun "Weg-project", namelijk "De mobiele School", de rode draad doorheen hun 5 jaar samen op weg zijn, waarvoor zij uiteindelijk een mooie som bijeengebracht hebben.
Een heel dikke proficiat aan deze 13 jongeren en aan hun catechisten Lia De Mol, Marijke Joseph en Emiel Goris, die zich met hart en ziel ingezet hebben om de speelse 12-jarigen van toen te begeleiden, te bemoedigen en te steunen in hun groei naar jongvolwassenheid en naar deze feestelijke dag.
Dit zijn de namen van de jongeren die gevormd werden:
Alizée Chrispeels - Ann-Sophie Rottée - Cindy Bettens - Darline De Clercq - Desiree D'Hondt - Hanne Collijs - Jolente Vandensteene - Laetitia Dolet - Tania Paternoster - Jari Van Verdegem - Luca Richard - Mao-Uin Tram - Simon Collijs.

Kerststallen 2012 in onze parochies

December 2012: verdiepings- en retraiteweekend in Averbode

Juni 2012 : federatiebedevaart naar Assisi

Zondag 18 maart 2012 : ontmoetings- en herbronningsdag

Zaterdag 12 februari 2012 : vormselviering in Federatie Zellik

klik hieronder om de reportage te lezen

Januari 2012 : driekoningenzingen en sterzingen in de federatie Zellik

25-27 november 2011 : bezinnings- en retraiteweekend in Averbode

19 september 2011 : startavond vicariaat Vlaams-Brabant en Mechelen

augustus 2011 : voortaan ook lekenvoorgang(st)ers bij uitvaarten in de federatie Zellik

Elisabeth Verlaeckt

Elisabeth Verlaeckt

Z.E.H. Marc Boulanger is als pastoor verantwoordelijk voor de 8 parochies van de federaties Zellik en Asse en kan daarbij op de hulp rekenen van één priester en een gepensioneeerde hulppriester. Het is duidelijk dat het nu al bijzonder moeilijk is voor dit team om uitvaartdiensten met eucharistieviering te blijven verzorgen binnen een redelijke termijn na het overlijden.
Een aantal leken heeft recent een opleiding gevolgd en is klaar om voor te gaan in de nieuwe uitvaartliturgie, een gebeds- en woorddienst.
Hierin wordt zang en/of muziek voorzien, er zijn verschillende lezingen waaronder het evangelie, een homilie, gebeden, getuigenissen en voorbeden en er is kans om individueel een laatste groet te brengen.
De viering zal worden afgesloten na het zegenen of bewieroken van de kist of de urne.
In de parochiefederatie Zellik zullen Godelieve Slock, Marc Vander Auwera en Elisabeth Verlaeckt als lekenvoorgang(st)er actief zijn.

16 mei 2011 : federatiebedevaart naar Lourdes Oostakker

"Stil en wat onopvallend, bescheiden op de achtergrond, een beetje vergeten, vind je haar toch overal terug, in kerken en kapellen, op hoeken van straten, tegen een boom, langs de rand van een veld ... verkleurd door regen en wind, je vindt haar soms nog in huiskamers, oud of modern ... Maria, de vrouw zo menselijk nabij." zo luidde de inleidende bezinning van de meibedevaart naar de Lourdesgrot in Oostakker. Sinds 1873 komt men er Maria vinden door in gedachten met haar te spreken, een gunst te vragen, een kaars te branden, een gebed te zeggen, te danken ...

In de basiliek, toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw Onbevlekt Ontvangen, ging - zoals gezegd - een bezinning over Maria de eucharistieviering vooraf. Nadien werd de relikwie van Bernadette Soubirous geëerd. De 55 deelnemers liepen ook langs en rond het altaar met de beeltenis van Bernadette. Aan de achterzijde streelden velen een vrij groot stuk rots dat oorspronkelijk tot de rotspartij in Lourdes behoorde waar de heilige Maagd verscheen.

Gehuld in de stilte van de groene omgeving ligt de Mariagrot. Velen lopen eerst langs het winkeltje om een of meerdere kaarsen te kopen die zij daarna in de grot komen aansteken: een oude traditionele handeling binnen onze katholieke kerk die zinvol is gebleven door de eeuwen heen.
Hoewel de kilte van de vochtige lucht voelbaar is, houdt iedereen eraan plaats te nemen op de houten bankjes voor de grot om er in een snoer van Weesgegroetjes de vijf blijde mysteries (de aankondiging van de engel Gabriël aan Maria - bezoek van Maria aan haar nicht Elisabeth - de geboorte van Jezus - de aanbieding van Jezus in de tempel en de terugvinding van Jezus in de tempel) te gedenken.
Iedereen zoekt daarna vrij vlug het vooraf gekozen restaurant op want binnen is het warmer. Het is aangenaam babbelen en van gedachten wisselen bij een voortreffelijk menu.

Na de koffie reizen wij verder naar Wetteren, meer bepaald naar het moederklooster van de zuster Apostolinnen met een - door de Zellikenaren - goed gekende oud-directrice van de vroegere ‘meisjesschool' in Zellik: zuster Elisabeth. Deze meer-dan-80-lentes-tellende kloosterlinge heeft voor een heus programma gezorgd. Na haar hartelijk welkomswoordje en dat van de directie van de secundaire school Sint-Jozef, nodigt de zuster ons uit om in drie groepen en begeleid door drie gemeentelijke cultuurgidsen, kennis te maken met 1. de wintertuin en de Theresiakapel, een privékapel van de Apostolinnen 2. het kasteel en de uitgestrekte tuin en 3. de openbare St.-Jozefskapel, een parel van een kapel die schittert door veelvuldige mozaïeken, zowel aan de wand als in de vloer, sprekende muurschilderingen van profeten en koningen uit het Oud Verbond, glasramen met strak gestileerde engelen en liturgische symbolen, bas-reliëfs van Petrus en Paulus, ... onze pastoor zegt bij het begin van de namiddagbezinning: "Ik waan mij in een kathedraal ...".
En inderdaad, in het buitenland maak je een ommetje om zo een kunstig mooie kerk te gaan bewonderen. Het is een onbekende parel die zelfs door vele inwoners van Wetteren niet gekend is.
"Maria en Jozef, beste mensen" zo zegt pastoor Marc Boulanger "die vormden een koppel. Deze voormiddag hebben wij Maria in het hart van de bezinning gezet. Wie kunnen wij beter op het voorplan brengen dan de heilige Jozef in deze mooie St.-Jozefskapel?" Hiermee opent de bezinning die de toegewijde rol van de heilge Jozef als voorbeeld stelt voor ouders en opvoeders. Als slot wordt live door Tony Oyen, muziekleraar aan het Sint-Jozefsinstituut, het Ave Maria van Schubert op trompet gespeeld: een bedankje van zuster Elisabeth voor onze komst naar Wetteren!

In het provinciaal domein De Blakken sluiten wij deze bedevaart af. Zuster Elisabeth, zuster Jeannine Leo, geboren Zellikenaar, en de rector van de zusters Apostolinnen zitten mee aan tafel. Daar zijn wij blij om. De vooraf individueel bestelde broodjesmaaltijd is welkom na zo'n rijk gevulde bedevaartsdag. Alleen is er één persoon die vooraf taart bestelde en nu blijkt dat niemand zich herinnert taart te hebben besteld ... tot onze pastoor zegt: "pas op, hé, want ik haal de ingediende keuzeformulieren boven!" en zijn gekend vingertje gaat hierbij vermanend de lucht in ... tot blijkt dat er effectief één persoon taart heeft besteld: onze federatierpastoor hemzelf!

Het werd een dag gevuld met hedendaagse bezinningen op de bus, in Oostakker en in Wetteren, met Weesgegroetjes aan de Lourdesgrot, een kennismaking met het klooster in Wetteren en een wederzijds beter leren kennen van meerdere mensen uit de vier parochies van onze parochiefederatie. Een mooie dag.(Louis VM)

zondag 8 mei 2011 : geloofsbelijdenis en plechtige communie in de Heilige Familiekerk

Zondag 8 mei was voor zes jonge mensen, uit de catechesesector Zellik, en hun ouders een stralende feestdag. Onder het thema 'Jezus zegt: 'Ik maak je gelukkig' lieten zij zich de vraag stellen of ze mee op weg wilden gaan. Onze parochiegemeenschap feliciteert van harte de ouders en Aaron Tshibassu Sona; Brecht Ceuppens; Kaat Goetry; Peter-Paul De Deken; Silke Ceuppens en Sindy Vermeir.
Een dikke proficiat en dank aan de catechiste en haar helpers bij allerlei activiteiten.

(Foto: Nadine Van den Bossche)

zaterdag 23 april 2011 : Paaswake voor de federatie in Sint-Bavo

18-20 februari 2011 : catecheseweekend Zellik in de abdij van Affligem

Voor ons catecheseweekend trekken we van 18 tot 20 februari opnieuw naar ons vertrouwde plekje: het Jeugdheem van de Abdij van Affligem. Afspraak daar op vrijdagavond 18 februari om 19.00 u. in het vroegere boerderijtje van de abdij.

Om te beginnen
De gastenpater, Dom Lucas, had de houtkachel aangemaakt en toen we er aankwamen was het in onze zitruimte heerlijk warm. Daar verzamelden onze gastjes en als de laatste binnen was konden we echt beginnen.
De kamers waren in een oogwenk verdeeld. Er bleef alleen nog de vraag : "In welk bed slaap ik?" "Boven?" "Beneden?" en "Hoe krijg ik onderlaken en kussensloop op de juiste plaats?"
Ons eerste catechesemoment:
De catechesekaars werd aangestoken en we begonnen met een sterk verhaal waarin ons thema "Een lichtje in het donker" al letterlijk aan bod kwam. Nadien knutselden we een lantaarntje: ijzerdraad buigen en een hengsel vormen om de glazen pot te kunnen dragen - in je eentje gaat dat niet vlot - "samenwerken" zó krijg je het voor elkaar. En dan begint het moeilijkste: de glazen pot versieren met tekeningen en deze bestrooien met zand in diverse kleuren. Neen, daar kwamen we die eerste avond niet mee klaar.
Slaap zacht
Nu nog even stil worden en dan rustig naar boven om te gaan slapen... er is hier of daar wel iemand die wat snurkt, er zijn de eigen geluiden van het huis, maar verder is alles zalig rustig. De torenklok van de abdijkerk geeft de tijd aan, maar kan de rust niet verstoren.
(Veel te?) vroeg liep daar een wekker af.
"Vlug uit bed! (Neen! Je wassen kan straks!) Je warmste kleren aan en je laarzen!" en dan vertrokken we, samen met Lies die net aangekomen was, op de rand van nacht en morgenschemer, voor een wandeling richting bos.
Ochtendgeluiden en -rituelen
Een hond die blaft bij het naderen van de groep, een haas die schichtig ons pad kruist, één, neen vier reeën daar aan het bos - ongelooflijk bijna om dit te kunnen meemaken. Daar, in die stille, geheimzinnige natuur, terwijl er langzaam meer licht komt, zochten we een plekje om te luisteren naar een verhaal, opnieuw een sterk verhaal, van "een lichtje zijn" voor een ander, voor vele anderen...
Op de terugweg zagen we een koppel eenden; een grote zwerm kraaien cirkelde rond en een groep duiven zat op een rij op de dakrand van de kerktoren. Even later het beginnende lied van de veldleeuwerik en dan waren we terug op onze vertrouwde stek.
Nu ons vlug gaan wassen en verfrissen, want er wachtte een stevig ontbijt. Iemand had de houtkachel aangemaakt en het was er heerlijk warm. De keukenploeg had de tafels gedekt en we moesten het ons alleen maar laten smaken.
Een lichtje zijn
Zaterdag 19 februari was een boordevolle dag gevuld met afwisselend ernstige momenten rond ons catechesethema, spel buiten onder leiding van Lies, zingen, knutselen, enz. Heel bijzonder was het toen iemand kwam getuigen over de (Cap)rioolkinderen in Ethiopië, vooral toen Eddy ons confronteerde: hij zat bij ons aan tafel toen we 's middags zo lekker aan 't eten waren en nu vertelde hij ons hoe gans anders een maaltijd van de rioolkinderen in Ethiopië eruit zag. We werden er stil van, maar hadden ook heel wat te vragen aan Eddy.
Die zaterdag werd het ons echt wel duidelijk dat er heel veel verschillende manieren zijn om "een lichtje te zijn", maar dat ieder van ons dit echt ook zelf kan zijn.
Feest
Na het avondeten was er een feest gepland, dat maar kon lukken als we allemaal een aantal opdrachten uitvoerden binnen een bepaalde tijd. Zó konden we punten verdienen die door een sponsor omgezet zouden worden in steun aan het project van de Caprioolkinderen.
Met ons groepje van zes kinderen zou het niet gemakkelijk zijn om dit alles waar te maken, daarom kregen we wat assistentie van volwassenen zodat we er misschien toch wel konden in slagen. Bij het ontwerpen van ecologisch verantwoorde feestkledij werden we geholpen door een couturière uit een groot modehuis; we moesten een feestlied maken met daarin een aantal opgegeven woorden en dan het liedje komen zingen: ons koortje was er zó mee klaar! Veel moeilijker was het om een lijst van minstens 20 genodigden op te stellen, allemaal stuk voor stuk mensen of organisaties die "een lichtje" zijn; twee feesttaarten bakken kon niet mislukken met een assistent als Jamie Oliver, maar al was het deeg nog zo snel klaar, de warmeluchtoven wou het niet doen... (gelukkig konden we later verhuizen naar een andere oven en zó geraakten onze taarten toch nog gebakken).
De jury gaf rijkelijk punten; voor de taarten werd er door de vingers gezien, het applaus was niet van de lucht! Echt een geslaagd feest!!
Nu nog even buiten een frisse neus halen... De lantarentjes werden aangestoken en we vertrokken via de donkere binnenkoer naar de Lourdesgrot wat verder in de abdijtuin. Daar konden we het heel stil maken en eenvoudig samen bidden.
Zondagmorgen
We mochten wat langer slapen en dat was welgekomen. Na het ontbijt de kamers opruimen en nadien ons knutselwerk verder afmaken: extra helpende handen waren zeer welkom.
Ons weekend werd afgesloten met een stemmige gebedsviering waarbij de 6 lantarentjes brandden naast de lichtjes voor de prachtige persoonlijkheden die we via de verhalen en de films hadden leren kennen.
Een verrijking voor iedereen.
Samen op weekend gaan maakt iedereen rijker. We leren mekaar zoveel beter kennen. We maken kennis met zoveel nieuwe dingen: "Juf, een abdij, wat is dat?" "Wat? Waarom? Hoe?" De vragen zijn niet van de lucht; een andere wereld - andere mensen (een oude meneer in zwarte kleren...) - het liturgisch centrum (een heel andere winkel dan de wekelijkse supermarkt) - de natuur nog heel dichtbij - een frisse wandeling in de ochtendschemering (nog nooit gedaan...). Die oude muren die daar nog staan? Wat is dat? Hoe komt dat?
Dank aan allen
die het mogelijk gemaakt hebben dat we, in een veilige en beschermende omgeving, dit samen konden beleven.

Catechese Zellik.

zaterdag 12 februari 2011 : vormselviering in de federatie Zellik

ZALFMENSEN

Zo omschreef vormheer Marcel Depauw de 17 jongvolwassenen van Kring 17 uit onze Parochiefederatie, die op 12 februari 2011 het sacrament van het Vormsel toegediend kregen:
Marcel lichtte in zijn homilie op eenvoudige en warme wijze toe, wat het betekend van 'zalfmens' te zijn en daar ook voor te kiezen. De korte commentaar die de vormelingen zelf aan de lezing van het evangelie toevoegden, maakte duidelijk dat zij zich net als de leerlingen in de lezing, uitgezonden weten om aan mensen Blijde Boodschap te brengen en zelf als zalvende mensen (=christen) te gaan leven. Als ouderen mogen wij blij zijn om het fris en blij engagement van deze jongvolwassenen. Een levensfase is voor hen nu afgesloten, zij kunnen vertrekken en een nieuw begin maken, net zoals de leerlingen uit het evangelie.
Van harte proficiat aan deze jonge mensen: Tom Bettens, Ellen Cajot, Eline Claeys, Laura Collignon, Maarten Collijs, Lise Danau, Kevin De Mol, Darline Deceuninck, Magalie Gelin, Chris Lanssens, Margo Leman, Charlotte Richard, Jeno Thiels, Jessica Van Belle, Marie Van Dam, Rani Vandersteen, Ella Van Verdegem.
Proficiat ook aan hun ouders, catechisten en begeleiders die hun op deze zogezegd 'lange weg' hebben bij gestaan en dit ook nog, van nabij of ver willen blijven doen.

zaterdag 8 januari 2011 : sterzingen in de federatie Zelik

Sterzingen is altijd een beetje een avontuur, en dat was niet anders nu op zaterdag 8 januari 2011.
We hadden gehoopt en gepland dat er 6 sterzangertjes op pad zouden gaan in Zellik, maar griep en ook familiale omstandigheden zorgden ervoor dat we die zaterdagvoormiddag slechts met 2 kinderen konden starten.
Dus: van de nood een deugd gemaakt! Met die 2 kinderen werden er toch 2 groepjes gevormd, telkens met een volwassene-begeleidster bij, en zó togen we naar Beneden-Zellik (Heilige Familie-parochie).
Het waaide fel - de zelfgemaakte blinkende koningskronen hadden we thuis gelaten want die waren we zeker kwijt geweest binnen de eerste minuten - af en toe vielen er ook wat druppels.
En het mag gezegd: waar we kwamen werden we gul ontvangen.
's Middags werd en van onze sterzangertjes opgehaald voor een familiefeest.
Na een welverdiende middagboterham werd er nu één enkel groepje gevormd: één begeleidster met 2 koningen, nl. een jong sterre-koningskind en een koning van een andere generatie.
In regen en wind trokken ze van huis tot huis in Boven-Zellik (St.-Bavoparochie) en al werd dit zonderlinge groepje eerst misschien nog wat vreemd bekeken, welkom waren ze zeker.
Nadien zaten we in ons warme catecheselokaal, samen met de familie van ons jonge koningskind, te genieten van pannenkoeken met ... De verhalen gingen over en weer - het opgehaalde geld werd geteld en we waren heel tevreden.
's Anderendaags werd er aan dit sterzingen nog een vervolg gebreid, nl. in het parochiehuis van Sint-Bavo, waar een onverwachte koning uit "Waar de ster bleef stille staan" rondging met het mandje.
En in de Heilige Familiekerk waar we, na de misviering, de kans kregen om eenieder die we de vorige dag niet hadden kunnen bereiken ons project te laten steunen.
En, waarachtig net op tijd kwam daar ook die koning van de derde generatie aan met ster en kroon en een lied.
Met een heel dankbaar gevoel hebben we onze centen geteld: in totaal kregen we voor het Missioproject in Zuid-Afrika: 808,12 euro!
Heel, heel hartelijk dank aan iedereen die ons met milde hand gesteund heeft!
Catechese Zellik.

zaterdag 30 november 2010 : met kring 16 op verkenning in de wijk Kuregem

Op zaterdag 30 november 2010 stonden we allemaal rond de middag aan tram 17.
We namen de tram naar Simonis en daar vervolgens, na lang zoeken, de metro naar Kuregem.
Onze gids was een priester die ons vol enthousiasme heel Kuregem wou laten zien. Als eerste in de rondleiding bezochten we de markt. Daar verkochten ze (exotisch) fruit dat je niet overal vindt, bv. "Doux patate".
Daarna gingen we de abattoir, de vleesmarkt, binnen. En dat was niet zoals even een beenhouwerij binnen gaan. Er liepen mannen rond met grote karkassen op hun schouders; ze waren botten aan het verkappen of hun leven er van af hing en soms lagen er nog wat darmen op de vloer.
Na de markt bracht de priester ons naar de plaats waar de handel van auto's, naar vooral Afrika, gebeurt.
Dankzij een vriendelijke man mochten we eens binnen in een moskee. We mochten wel kijken, maar in de gebedszaal werden we niet toegelaten. In die zaal stond geen enkele stoel en de grond was volledig bedekt door een grote mat.
We passeerden ook langs een park dat de hele dag beschermd werd door 2 agenten en 's nachts werd afgesloten.
Op het einde van de rondleiding stonden we aan een kerk waarin we achteraf een kerkdienst gingen bijwonen. De priester nam ons mee in de parochiezaal, waar hij ons over zichzelf vertelde en tenslotte gingen we de kerkdienst bijwonen. Na een hoop getreuzel begonnen er zwarte mensen een soort van gospel te zingen. We beluisterden enkele liedjes en zijn dan in een vaart terug naar het station gelopen om onze metro te halen. Het was een leerrijke dag in Kuregem!

27 en 28 november 2010 : federatiebezinningsweekend in Averbode

24 september 2010 : praatcafé met Kristof Struys

op vrijdag 24 september mochten wij in het praatcafé Kristof Struys ontvangen, priester en doctor in de theologie die ons boeiend onderhield over het thema "waarom vieren christenen eucharistie, wat vieren ze en wat kan het betekenen voor ons leven".

Christof Struys

Christof Struys

18 september 2010 : kring 16 bezoekt Breendonk : een bewogen dag

Op 18 september 2010 zijn we met Kring 16 naar het fort van Breendonk gegaan.
Het fort van Breendonk is een van de best bewaarde concentratiekampen van de Tweede Wereldoorlog in Europa.
We spraken af aan het catecheselokaal en vertrokken daar met verschillende auto's naar Breendonk. Eenmaal aangekomen vormden we groepjes van 2. We kregen allebei een audio-telefoon. Hiermee konden we op bepaalde plaatsen d.m.v. nummers in te toetsen verhalen en verslagen van in dit kamp beluisteren. Het begon allemaal bij de poort waar op een bordje geschreven stond: ‘Wie hier voorbij komt wordt neergeschoten'.
Hierna gingen we het fort binnen en kwamen in een vochtige, donkere gang. Dit was een soort wachtruimte voor nieuw binnengebrachte Joden en krijgsgevangenen. Ze moesten hier soms uren wachten.
We kwamen in een zaal waar alle belangrijke SS'ers van Vlaanderen stonden afgebeeld. Diegene die mij het meest aangegrepen heeft was de hond die luistert naar de naam Lump. Deze hond werd getraind om de gevangenen en diegenen die probeerden te vluchten te bijten. Hij heeft 1 keer iemand doodgebeten; dit werd in de doofpot gestopt en verdoezeld als een arbeidsongeval.
Na de afbeeldingen kwamen we in de cellen van de gevangenen. En vertelde men ons dat de gevangenen elke dag hun bed perfect moesten opmaken anders kregen ze slagen en mochten ze 24 uur niet eten. In de cellen krioelde het ook van het ongedierte zoals luizen, vlooien enz. Dan kwamen we aan de folterkamer: dit was de ergste kamer van ze allemaal. Hierin werden gevangenen gefolterd d.m.v. duimschroeven, een katrol en andere foltertechnieken. De folteraars doofden hun sigaretten ook op de rug van de gevangenen. Na de folterkamer kwamen we aan de wc's van de gevangenen; het waren Franse wc's en ze kregen 1 minuut om hun behoefte te doen. Dan kwamen we in de douches: hier kwam men douchen met afwisselend koud en warm water en met veel te veel tegelijk.
Kortom, het was een bewogen dag in Breendonk met kring 16.

23 augustus 2010 : de vormelingen van 2010 op reis naar Barcelona

Op maandagochtend, 23 augustus, om 4 uur (!!!), stonden 7 jongeren en ondergetekende klaar in Groot-Bijgaarden om naar de luchthaven van Charleroi te vertrekken. Twee sympathieke ouders waren bereid ons midden in de nacht tot daar te voeren.
De vlucht naar Gerona verliep vlekkeloos en het genieten kon beginnen!
De eerste dag brachten we door in het gezellige Gerona zelf. Na een ontbijt in een typische bar, verkenden we het Middeleeuwse stadje, zijn kleurrijke huizen langs de rivier Onyar, zijn kathedraal, zijn smalle steile straatjes. We werden heel rustig in het kleine kerkje Sant Feliu. We maakten ook een fikse wandeling langs de oude stadswallen, vooral op zoek naar een fonteintje met ‘agua potable', drinkbaar water, want de Catalaanse zon scheen meedogenloos. Gelukkig hadden we 2 ervaren scouts mee, die op kop liepen, om deze missie te helpen volbrengen.
In de late namiddag namen we dan de trein naar Barcelona.
De jeugdherberg viel wat tegen (geen douche, wc of lavabo op de kamer, zelfs geen stopcontact om de gsm's op te laden...). Gelukkig was de ligging van de herberg prima en was de ontvangst vriendelijk. Het gebrek aan comfort kon ons niet deren, we waren samen in het prachtige Barcelona!
Dinsdag, woensdag en donderdagmorgen hadden we de tijd om deze stad te leren kennen. Het grillige park Guëll -met het huis waar Gaudi gewoond heeft- en de ‘Sagrada Familia' hebben voor ons geen geheimen meer. De Passeig de Gracia, met zijn mooie 19de eeuwse huizen, maar vooral de Middeleeuwse Barri Gotic (Gotische wijk) vonden we geweldig, ook wel een beetje voor het shoppen natuurlijk... De gezellige Rambla met zijn straatartiesten en fantastische markt, la Boqueira, stonden ook op het programma.
We hebben fenomenaal veel kilometers te voet afgelegd in hittegolf-temperaturen! Dus kon het strand niet ontbreken. We hebben van het zonnetje genoten op het strand vlakbij de volkse buurt La Barceloneta, maar ook op het hippe strand van de Villa Olimpica.
We waren ook onder de indruk van de sobere, elegante basiliek van Santa Maria del Mar, een 14de eeuwse kerk in korte tijd opgetrokken door zeemannen die wilden rivaliseren met de rijke burgerij die hun kathedraal bouwden.
We hebben enorm veel moois gezien, maar wat ik vooral mooi vond, was te zien hoe 7 jonge mensen die in februari hun vormsel gedaan hebben, respect toonden voor elkaar en plezier maakten op een fijne manier. Het enthousiasme was zo groot dat ze niet alleen van plan zijn nog regelmatig samen te komen, maar elk jaar enkele dagen samen een uitstap willen doen.
Thomas, Gianluca, Lien, Eline, Lotte, Manon en Sarah, bedankt voor dit zalige reisje!
Anick Berquin

31 mei 2010 : federatiebedevaart naar Leuven

31 mei... een grijze/mistige maandag voor de jaarlijkse bedevaart van onze parochiefederatie, maar...
De 69 overtuigde bedevaarders waren allemaal tijdig op de verschillende opstapplaatsen, zodat de bus stipt om 08.15 u. kon vertrekken richting Leuven.
Zoals gewoonlijk op een weekdag stond het verkeer op dit ochtendlijke uur vast op de Ring naar Leuven, maar zoals verwacht kende onze geroutineerde buschauffeur een alternatieve weg.
Eens op de goede weg, is Pastoor Marc de bedevaartsdag begonnen met een aangepaste bezinning.
Reeds om 09.00 u. en één uur eerder dan voorzien, zijn we toegekomen in het Damiaancentrum te Leuven, waar we (hoewel de vroegere aankomst) opgewacht werden door vriendelijke dames en een lekker kopje koffie.
Ondertussen had een andere dame de deur van het kloosterwinkeltje geopend, zodat geïnteresseerden zich reeds een religieus souveniertje konden aanschaffen.
De groep werd dan opgesplitst: terwijl één groep de interessante film over het leven en het levenswerk van Pater Damiaan kon bekijken, werd de andere groep door een pater picpus deskundig rondgeleid op de Damiaantentoonstelling: via beelden, schilderijen en zelfs een zandtapijt hebben kunstenaars, ieder op zijn manier, verschillende facetten uit het leven van Pater Damiaan uitgebeeld (gewoon prachtig).
Daarna werden we verwacht in de Crypte waar Pater Damiaan sinds 1936 begraven ligt en waar Pastoor Marc voorging in een zinvolle gebedsviering ter ere van de H. Damiaan.
Nadien was er spijtig genoeg geen tijd meer om de kloosterkerk van de paters picpussen te bezoeken, want de bus stond ons reeds op te wachten.
Na een bustocht van een klein halfuur, was de Basiliek van Scherpenheuvel in zicht.
Daar was iedereen in de namiddag vrij, maar om 16.00 u. kwam iedereen in de Basiliek samen, met een andere groep bedevaarders uit Merksem, voor de eucharistieviering ter ere van Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel.
En na afloop van deze toch wel indrukwekkende viering, hebben enkele bedevaarders het prachtige en recent ingehuldigde bronzen Damiaanbeeld (9 mei 2010) in de Basiliek bewonderd.
Vervolgens beschikten we nog over een beetje vrije tijd, maar stipt om 18.30 u. vertrok de bus richting Zellik/Groot-Bijgaarden.
Tijdens de terugrit heeft Pastoor Marc deze uitzonderlijke bedevaartsdag afgesloten met een bezinning en de wijding van de religieuze souvenirs.
Bedankt Pastoor Marc voor de mooie bezinningen, de gebedsviering en het voorgaan in de eucharistieviering.
Eén van de begeesterde bedevaarders

7 mei 2010 : praatcafé met Bert Claerhout

Iemand met een staat van dienst als Bert Claerhout krijg je als federatie niet altijd op de spreekstoel van het Praatcafé. Hij verdiende zijn sporen als reporter bij De Standaard en was medeoprichter en hoofdredacteur van Tertio. Na een ‘woestijnervaring' van zes maanden in een cisterciënzerklooster in Marokko, leidt hij momenteel de redactie van ons aller Kerk&Leven.

Meerdere mensen van onze federatie - zelfs uit Asse - waren dan ook op de Praatcafé-afspraak in het parochiehuis van St.-Bavo.

Tijdens het eerste deel gaf Bert Claerhout antwoord op vooraf geselecteerde vragen. Zo wist hij te zeggen dat zijn maandenlange bezinningsperiode bij de trappisten zijn geloof niet veranderde maar dieper en ruimer verankerde. Omwille van hun rust- en bezinningsplek die contemplatieve orden bieden, blijven zijn een onmisbare plaats innemen in onze Kerk, vond de spreker.
Helemaal akkoord was hij toen werd gesteld dat het takenpakket van een federatiepastoor - dikwijls met twee of meerdere federaties - moet herbekeken worden door het beleid. Zijn opdracht zou mogen herleid worden tot de meest essentiële taken van een priester: o.a. het bedienen van sacramenten. Dit houdt in dat leken nog meer zullen ingeschakeld worden i.v.m. administratieve en bestuurlijke zaken.

De spreekwoordelijke aardbeving die op ‘zwarte vrijdag 23 april' onze Vlaamse en Belgische kerk teisterde n.a.v. de gekende feiten, zal nog lang - ‘waarschijnlijk een generatie lang' volgens Bert Claerhout - nazinderen. Er werden diepe ontgoochelingen veroorzaakt en het imago van onze kerkgemeenschap werd diep geschonden. De Kerk als organisatie zal haar lessen moeten trekken.

Toch stelt de spreker vast dat jongeren niet allergisch zijn aan het christendom maar waarden van de godsdienst trachten na te leven hoewel het vooral 30- en 40-tigers zijn die terugkeren naar de Kerk. En om als minderheidskerk te overleven, zullen wij ons moeten terugplooien op kleine geloofskernen, niet om ons af te zonderen maar om geloofsdiepte op te doen en van daaruit getuigenis te brengen in het milieu waar wij leven en actief zijn: herkenbaar christen zijn.

Tijdens het tweede deel werden heel wat spontane vragen gesteld door aanwezigen. Zowel over de celibaatregel voor priesters, de godsbeelden van verschillende generaties en de daaraan verbonden waarden en normen, de invloed van de godsdienstlessen op school, de noodzaak van volwassenpastoraal, de functie en de kwaliteit van het parochieblad Kerk&Leven ...

Een geboeid publiek luisterde naar de mening van een wijs man die zijn kijk op gelovig-zijn met inzicht en diepgang bracht.

Een geslaagd Praatcafé!

6 maart 2010 : Kring 15 op bezoek bij pastoor Marc Boulanger

Op zaterdag 6 maart trok onze jonge bende van Kring 15 op bezoek bij Marc. Een beetje onwennig ging iedereen de pastorie binnen maar al snel zat eenieder op zijn gemak rond de tafel en kreeg de pastoor een hele reeks vragen voorgeschoteld waarbij niets dat een beetje moeilijker lag uit de weg werd gegaan.

Eerst werd onze nieuwe kardinaal te berde gebracht en wat hij daarover dacht, maar natuurlijk ging het hier niet om een hoge functie in het bisdom maar wel om een pastoraal leven tussen de mensen.

Zo schetste Marc zijn roeping, die helemaal niet zo duidelijk was in het begin, maar stilletjesaan werd de roeping groter en groter en uiteindelijk voelt Marc zich nu heel goed in zijn priesterfunctie en is hij maar al te blij dat hij geen "nine to five"-job heeft.
"Vrije tijd, is daar nog tijd voor?", wou iemand weten. Ja, hoewel zijn vrije uren en dagen geteld zijn, is het toch heel belangrijk om eens stoom af te blazen, en dus knijpt Marc er een viertal maal per jaar eens tussenuit, gewoon op vakantie of op bezinning in een abdij.

Voelt hij zich niet eenzaam? Neen, niet eenzaam, wel alleen, maar daar heeft hij geen moeite mee.
Kinderwens? Een keuze voor het celibaat is een bewuste keuze en dus weet hij dat hiervoor geen plaats in zijn leven kan zijn, maar kan hij zich des te meer inzetten voor de gemeenschap en zijn parochies. Het zou ook heel moeilijk zijn voor een partner om zo een leven te delen.
Ook de begrafenissen kwamen aan bod: "Is het hoge aantal begrafenissen niet deprimerend?" Neen, behalve schrijnende gevallen zoals de dood van een kind of een jonge volwassene, een jonge moeder of vader, of ook gevallen van zelfdoding.

Na onze vragenronde maakte Marc dan nog uitgebreid kennis met de jongeren van kring 15: de dochter van...., de kleinzoon van......, de vriendin van....., enz. Kortom, het was een gezellige babbel die Marc deugd deed en als uitsmijter mocht iedereen dan het ‘heilige der heiligen' betreden, namelijk de woonvertrekken van de pastoor, waar vooral de enorme collectie van DVD's bij de jongeren opviel. Mmm, die pastoor was toch nog moderner dan ze dachten.

Marc, bedankt voor de ontvangst, de versnaperingen, de gezellige babbel en je openheid.
Tot nog eens!
Kring 15 en zijn begeleiders

7 februari 2010 : vormsel van 10 jonge mensen

Op zondag 4 februari 2010, hebben tien zeventienjarige jongeren van onze parochiefederatie vrijwillig het sacrament van het Vormsel ontvangen in de Sint - Egidiuskerk te Groot-Bijgaarden. Dit na vijf jaar met mekaar en twee begeleidsters op weg geweest te zijn en kennis te hebben gemaakt met de rijkdom van ons geloof en de mogelijkheden en realisaties van onze Kerk.
Voorwaar, geen alledaags feit op de dag van vandaag! Toch een feit dat wij mogen ervaren als een bemoedigend gebeuren.
Proficiat aan deze jonge mensen en hun begeleidsters.
Voor hen en voor ons, een woord van Jezus: 'Steek je licht niet onder de korenmaat'.

10 december 2010 : Kring 16 op uitstap naar Brussel

Na een korte reis met tram en metro kwamen we aan in Brussel.
Jaques nam ons mee naar de Marollen, een arme wijk met veel daklozen. Hij toonde ons enkele verenigingen die strijden tegen de armoede en we gingen tenslotte binnen bij 'De Vrienden van 't Huizeke'. We zagen er een filmpje en kregen een drankje om onze dorst te lessen.
De beelden maakten ons stil, maakten ons duidelijk dat wij het zeer goed hebben en blij moeten zijn met wat we hebben.
Daarna liepen we helemaal over de vlooienmarkt, het Anneessensplein en het Fontenasplein.
Na wat uitleg gekregen te hebben bij 'Chez Nous' en aangespoord te zijn om te komen brunchen op 1 januari, konden we genieten van een heerlijk gerecht in Food Factory!
Als onze buikjes gevuld waren brachten we een bezoekje aan de Grote Markt en de daarbij horende toeristische trekpleistertjes.
Enkele groepsfoto's later keerden we terug huiswaarts. Het was een leuke en leerrijke dag!
Margo.

27-28-29 november 2009 : Bezinningsweekend in de abdij van Averbode

27 september 2009 : aanstellingsviering van Marc Boulanger tot federatiepastoor Asse

De gelovigen van de  St.-Martinusparochie Asse en van de H. Familieparochie Asbeek hebben pastoor Marc Boulanger op een waardige manier verwelkomd als respectievelijk hun nieuwe pastoor en kapelaan en als federatiepastoor van Asse
De herfstzon scheen warm zondagnamiddag 27 september toen de rij diakens en priesters van de Assese pastorie naar de St.-Martinuskerk wandelde. Warm was ook het uitgesproken welkom (*) van afgevaardigden van de H. Familieparochie Asbeek, van de parochieploeg St.-Martinus Asse  en van de kerkfabriek aldaar.
Dit alles nadat bisschoppelijk vicaris Etienne Heyse de aanstellingsbrief van kardinaal Danneels had voorgelezen.
Het antwoord van de nieuw benoemde pastoor Marc Boulanger was al even hartelijk en hoopgevend als duidelijk: met twee federaties onder zijn hoede kan de pastoor niet altijd en overal aanwezig zijn. De nieuwe situatie vraagt aanpassingen en wijzigingen in ieders doen en werken: zowel van de federatiepastoor zelf als van iedere gelovige, van iedere medewerk(st)er individueel en in groep, van iedere parochie als van beide federaties Asse en Zellik.
Een goed gevulde kerk aanwezigen vierde meebiddend en –zingend de geconcelebreerde eucharistieviering. Na de zegen nodigde onze zichtbaar gelukkige pastoor Marc Boulanger iedereen uit om de weg naar (de) Emmaüs(zaal) te gaan, niet bedroefd zoals de twee leerlingen in de Schrift maar vreugdevol: op deze aanstelling mocht er een glas gedronken worden.
De receptie  die via de Emmaüszaal al vlug naar de zonnige pastorietuin verhuisde, was een sfeervolle ontmoeting van alle aanwezigen onderling en met pastoor Marc in het bijzonder.
De waardige aanstelling met verzorgde eicharistieviering en de aansluitende receptie zal ongetwijfeld iedere aanwezige en iedereen die aan ons Kerk-zijn meewerkt, deugd hebben gedaan. Aan pastoor Marc Boulanger niet in het minst.
Onze dank gaat naar de parochieploegen van St.-Martinus Asse en H. Familie Asbeek voor de verzorgde aanstellingsviering en voor het verzorgen van de receptie.
Opvallend en hartverwarmend bij dit alles was de talrijke aanwezigheid van gelovigen van de parochiefederatie Zellik. Van harte dank daarvoor!

(tekst: Louis Van Mulders, federatiecoördinator Zellik)
(foto's: Neri Carion en Louis Van Mulders).

* Lees het welkomstwoord van de parochieploeg van Asse en van Asbeek onderaan dit hoofdstuk

23 augustus 2009 : overlegnamiddag naar aanleiding van de benoeming van Marc Boulanger tot pastoor in de federatie Asse


Waar staan we voor?
Mensen die bij het woord 'parochie' nog aan de pastoor dachten en aan naar de mis gaan, hebben op deze namiddag hun inzicht kunnen bijstellen. Parochie en vooral parochiegemeenschap zijn, houdt veel meer in en is ruimer dan een territoriaal afgebakend gebied en de persoon die de pastorale leiding heeft.
De interesse en de bezorgdheid van een toch belangrijke groep van 34 mensen uit onze vier parochies toonde aan, dat onze gemeenschappen gedragen worden door een grotere groep mensen die er op vrijwillige basis samen met de priesters, mee hun schouders onder steken. En zo moet het ook, zo zijn we Gods Volk onderweg.
De uiteenzetting door Pastoor Marc Boulanger maakte duidelijk welke veranderingen er - in de nabije en verdere toekomst - op priesters en gelovigen afkomen. Voor de priester zal dit een groter werkgebied zijn; voor de gelovigen een aanpassing aan veranderingen en soms een leren leven met een vermindering van thans bestaande diensten. Een gedeeld en gedelegeerd leiderschap, zal voor iedereen een nieuw element worden en dat zich meer en meer zal gaan uiten.
Pastoor Marc benadrukte dat lokale gemeenschappen zolang mogelijk moeten kunnen blijven bestaan, op voorwaarde dat ze verder dan hun eigen kerktoren kijken, en ze ook vanonder die kerktoren vandaan willen komen om als gemeenschap door uitwisseling, contact en samenwerking samen met andere gemeenschappen, Kerk te zijn. Een bijzonder aspect van de katholiciteit.

Wie zijn wij?
Het is dan ook bijzonder belangrijk dat we als parochiegemeenschap blijven samenkomen om na te denken over vragen zoals daar zijn: Wie zijn wij? Voor wat staan wij? Voor wie zijn wij kerk? Waartoe stelt God ons in staat? Even belangrijk is dat we over ons geloof leren spreken met elkaar en met alle mensen die naar ons willen luisteren; dat we geloof en waarden met elkaar leren delen. Dat we voor ons zelf oriëntaties kunnen vinden voor het dagelijks leven en ze aan anderen kunnen aanbieden. Met andere woorden: hoe ons geloof verbinden met het dagelijkse leven. Liturgie wordt in het dagelijks leven uitgewerkt, schreef iemand.

Pastorale prioriteiten
Een groot gedeelte van de uiteenzetting van Pastoor Marc ging dan ook over een aantal keuzes en prioriteiten die hij reeds een hele tijd samen met de federatieploeg besproken heeft en waaraan er, dank zij enkele werkgroepjes gewerkt wordt.
We vermelden: de werking van de federatie- en parochieploegen; de parochiesecretariaten. De doopselpastoraal; Plechtige Communie/Plechtige Geloofsbelijdenis; De Lange Weg (catechese naar het H. Vormsel toe); Volwassenenpastoraal (met Praatcafé, Geloofsgroepen, Jaarlijks bezinning- en retraiteweekend; Presentiepastoraal (nieuw!); Ziekenbezoek en ziekencommunie; Broederlijk Delen en Welzijnszorg.
Mogen wij hier als slot nog een warme oproep doen naar mensen toe die zich; voor iets langere tijd dan één dag; dienstbaar willen inzetten om aan dit alles mee te werken? Er is nood aan mensen die samen catechese willen geven aan 12 tot 17 jarigen jongeren. We zoeken mensen die steun willen geven aan hun parochiesecretariaat; aan mensen voor de werkgroep van Kerk en Leven (ons parochieblad). En waarom zouden ook jong volwassenen, vanuit hun jeugdbeweging, in het pastoraal gebeuren niet hun inbreng komen doen?
De beloning voor dit alles?
Warme menselijke vriendschappen en samen zoekend geloven hoe je mensen gelukkig kan maken.
Is dat niet de moeite waard?

"Een vruchtbare namiddag", aldus Marc Boulanger, "met veel bruikbare suggesties en voor mij een hart onder de riem vast te mogen stellen dat ik zoveel steun mag genieten in deze drukke en moeilijke periode die de uitbreiding van mijn verantwoordelijkheden met zich meebrengt."

29 mei 2008 : praatcafé met Paul Renders

Paul Renders, minderbroeder - franciscaan sprak ons over hoe als christen aanwezig zijn bij mensen.

april 2009 : resultaat Broederlijk Delen 2009 in de parochiefederatie Zellik

maart 2009 : koffiestop en wafeltjesverkoop voor Broederlijk Delen

juni 2008 : bedevaart naar Assisi

klik op de foto's om te vergroten