PAROCHIE

SINT-RITA HARELBEKE

Het doopsel

Een “sacramenten” verhaal:

 

Je gelooft het of je gelooft het niet, maar op een dag kreeg ik bezoek van een wonderlijk persoon. “Ik kom niet vaak langs”, zei hij, “alleen op heel bijzondere momenten.”

“Ah”, zei ik, “en wie ben jij dan?”

“Ik”, antwoordde hij, “ik ben iemand naar wie je uitkijkt. Je verlangt naar mij en hoewel je mij verwacht, kom ik toch steeds onverwacht uit de hoek.” “Ik”, vervolgde hij, “ik ben iets heel bijzonders. Je kan mij niet in woorden omschrijven. Als ik kom, is men verbaasd. Men wordt stil van mijn komst. Men weet dan niet helemaal wat er gebeurt, maar men voelt wel dát er iets gebeurt. Ik ben dus een mysterie. Dat is ook mijn naam. In het gewoon Nederlands is dat „sacrament‟. Ik ben dus een sacrament.” Ik knipperde even met mijn ogen en het sacrament lachte. “Zie je wel, ook voor jou ben ik een mysterie. Je begrijpt er niets van. Ik glimlachte. “Nu je er toch bent”, zei ik, “mag je toch nog iets meer vertellen.” “Wat wil je weten?”, zei het sacrament. “Waar zal ik beginnen?

 

Ach, laat ik beginnen bij het begin. Wij zijn thuis met 7. Wij zijn de 7 sacramenten. Wil je weten hoe wij er gekomen zijn?” Ik knikte.

“Ooit, heel lang geleden, zei God tot de mens: Ik wil dat wij heel sterk verbonden blijven. Ik wil dat er altijd een goede band tussen ons bestaat. En als teken van dat concrete verbond schenk Ik jullie een regenboog; een boog die hemel en aarde verbindt, zoals Ik, God, ook met jullie verbonden ben. Om dat verbond te bevestigen en te bekrachtigen kreeg die regenboog 7 kleuren.

God zei: er zijn 7 momenten waarop Ik het leven van mensen extra kleur zal geven. Op 7 bijzondere momenten zal Ik, God, de mensen op een heel bijzondere wijze laten voelen dat Ik met hen verbonden ben. Dan zullen zij ervaren dat Ik bij hen ben, hen steun en bemoedig. Die 7 bijzondere momenten, die kleur geven aan het leven, werden door de mensen „sacramenten‟ genoemd.”

 

“We zijn dus met 7”, vervolgde mijn mysterieuze bezoeker. “En zoals in elke familie zijn er een aantal die meer op elkaar lijken dan de anderen. Ik behoor tot de drie kleinsten. Onze kleuren lijken wel wat op elkaar.

Ik ben de benjamin: „het doopsel‟, dan heb je ook nog „de eucharistie‟ en mijn broertje „het vormsel‟. Wij staan aan het „begin‟. Met ons begint het verbond tussen God en de mens. Als iemand gedoopt wordt, ontstaat er een band met God. Tijdens de eerste communie en daarna tijdens elke eucharistieviering wordt die verbondenheid met God nog versterkt en het vormsel is een soort bevestiging van dat verbond. “Mijn twee grote broers lijken ook wel wat op elkaar”, vervolgde mijn bezoeker. Ze zijn „het huwelijk‟ en „het sacrament van de wijding‟. Die twee broers van mij komen op bezoek wanneer mensen een belangrijke levenskeuze maken en deze in verbondenheid met God gestalte willen geven.” “Tenslotte”, vervolgde het sacrament van het doopsel, “tenslotte heb ik ook nog twee zussen, die ook wel wat op elkaar gelijken. Ze houden zich bezig met het „genezen van mensen‟. Nee, ‟t zijn niet echt verpleegsters of dokters van opleiding. De ene heet „het sacrament van de verzoening‟. Het herstelt de band met God. Het geneest ons van onze fouten. En mijn andere zus heet „de ziekenzalving‟.

 

God wil zijn verbondenheid met mensen ook op een bijzondere wijze tonen wanneer mensen die band extra nodig hebben omdat ze ziek zijn.

Zo, nu ken je mijn familie”, besloot mijn bezoeker.

 

E. Gommers

 

Wijzigingen rond “de doopselcatechese”. Voor Sint Augustinus en Sint Rita

 

Marijke Goussey, die tot op heden elk jong gezin bezocht, kan hiervoor wat minder tijd vrijmaken. Deze contacten ten huize van, worden nu reeds opgevolgd door een groepje vrijwilligers. Van harte dank aan Marijke voor de jarenlange inzet bij zovele jonge gezinnen.

Daarnaast was het reeds even in het nieuws dat het bisdom Brugge enkele afspraken rond het doopselsacrament  wat scherper wou stellen en meer inhoudelijk wou verdiepen.

 

Vanuit deze beide elementen hebben we na rijp beraad beslist om vanaf januari 2011 voor het doopselgebeuren  enkele nieuwe afspraken te maken en meteen enkele veranderingen toe te passen.

 

1.Na de doopselaanvraag blijven we zeker langskomen om met het jonge gezin kennis te maken, het doopgebeuren te bekijken  en om de nieuwe afspraken toe te lichten. Contactpersoon voor de aanvraag wordt  Dominique Depoortere. Dit gesprek ten huize van vinden we uiterst waardevol.

2.Vanaf januari zullen jonge gezinnen die een kindje willen laten dopen uitgenodigd worden voor een gezamenlijk catechesemoment in de pastorie. Daar zullen enkele inhoudelijke accenten rond het doopsel worden toegelicht.

3.We willen de planning van de doopvieringen  wat beter opvolgen zodat deze niet meer overal her en der en tussendoor moeten gebeuren. Het kan nu ook en wordt zelfs gestimuleerd dat jonge gezinnen hun kindje in de wekelijkse eucharistie laten dopen of een gezamenlijke doopviering overwegen.

4.Daarnaast blijven we, zoals nu reeds gebeurde, op geregelde momenten (3 maandelijks) de jonge gezinnen uitnodigen in de wekelijkse eucharistievieringen om deze voor te stellen aan de kerkgemeenschap. Na de viering zal er nog mogelijkheid zijn voor verdere kennismaking met gelovigen en medewerkers van de parochie.

 

Tot zover wat achtergrondinformatie bij de nieuwe afspraken rond het doopgebeuren. Dit wordt nog verder toegelicht tijdens de eucharistievieringen, in de welkom vooraf en op de beide websites van de parochies.

 

Het Inter-parochiaal team

De eerste communie

Je kind groeit op. Het verlaat de kleuterschool en begint aan het eerste leerjaar. Het begint duidelijk onderscheid te maken tussen fantasie en werkelijkheid; Op dit scharnier-moment nodigt de parochie jullie uit met je kind de Eerste Communie te vieren.

“Eerste Communie”, de naam zegt het zelf vanaf de Eerste Communie kan jullie kind volledig de eucharistie mee vieren. Daarom is het belangrijk dat dit gevierd wordt in de parochie waar het kind in de toekomst regelmatig de weekendviering kan beleven. In regel dus de parochie waar men woont: de thuisparochie.

Wij wensen van harte dat de Eerste Communie voor uw kind en voor uzelf een deugdoend en zinvol gebeuren mag zijn, een verwelkoming van kind en ouders in hun eigen parochiekring.

De Eerste communie wordt het best ook in het gezin voorbereid. Ouders kunnen gerust aan hun kind vragen wat het in de school, de klas reeds heeft geleerd over de goede Jezus en de blijde boodschap. De kinderen hebben dan ook een paar weken voordien een werkmapje dat ze in de klas met de juf of meester voorbereiden. Ouders, vraagt even aan uw kind wat erin staat…

Voor de Eerste Communie werken wij op onze twee parochies nog nauw samen met de schoolgemeenschap;

Steeds voorzien wij een paar weken voordien ook een ouderavond waar de verschillende stappen van de voorbereiding worden doorgenomen en waar de ouders hun eigen vragen en zoeken kunnen delen.

We hebben ook op de beide parochies tevens één of twee instapvieringen waar het kind vertrouwd wordt gemaakt met de kerk, met de kerkgemeenschap. Tevens nodigen we ook steeds de toekomstige eerste communicanten uit naar de gezinsvieringen.

Op St.-Augustinus is er om de twee weken in het bootje (mooie kindvriendelijke gebedsruimte) waar ze op die zondagen door een volwassene gedurende de tijd voor het Onze Vader kindvriendelijk het evangelie van deze zondag doornemen. Bij het Onze Vader komen ze dan terug binnen in de kerk om samen in een kring rond het altaar met de gemeenschap te bidden.

Op de andere zondagen, kunnen de kinderen ook steeds gebruik maken van de boekjes die op een rekje liggen en waarin ze de mooie verhalen van Jezus kunnen lezen. (gewone leesboekjes of geïllustreerde boekjes).

Het Vormsel

Samen met ‘het Doopsel’ en ‘de Eucharistie’ brengt dit sacrament de christen binnen in de geloofsgemeenschap “Het ‘Vormsel’ is de bevestiging van het doopsel. Bij een volwassenendoop is dit juist na het doopsel. Bij een kinderendoop is het in de groei naar volwassenheid. Het woord van de Vormheer: “Ontvang het zegel van de Heilige Geest, de gave Gods.” De Geest die sinds het doopsel vaardig is, mag ten volle ontwikkelen.”
Laten wij ‘het Vormsel’ eens bekijken hoe we het hier kennen. De Vormselwerking voor de kandidaat-vormelingen start met de ‘ouderavond’. De ouders werden uitgenodigd om even na te denken over de stap die hun zoon, hun dochter zullen zetten. Ze worden groot, ze mogen het geloof verder ontdekken. Deze ontdekkingstocht wordt ondersteund door de ‘vormselcatechese’. Naast de godsdienstles in de school willen de parochies de vormelingen laten proeven van wat het betekent ‘christen’ te zijn. Eigenlijk van wat het betekent de Geest van God in je te laten leven. Want daarover gaat het in het ‘Vormsel’. “Ontvang het zegel van de Heilige Geest, de gave Gods,” zegt de vormheer als hij de jonge christen zalft met het Heilig Chrisma.
In het ‘Vormsel’ wordt het duidelijk dat Gods Geest aan het werk wil zijn in de mens. Het goede dat gebeurt, is de werking van de Geest. Dit aanduiden, de jongeren uitnodigen op het goede in te gaan, wordt met het ‘Vormsel’ aangewakkerd. Het is ook binnentreden in de geloofsgemeenschap. Maar het is ook Gods werk. Hiermee bedoel ik dat het niet alleen van ons mensen afhangt. Soms zeggen we na het Vormsel: we zien ze niet meer in de kerk. Dat is waar! Maar een priestercollega bracht mij eens het volgende bij: “als Kerk, als geloofsgemeenschap is het ook goed te kunnen loslaten. Dat is wat de ouders ook zullen doen na het Vormsel. Hun zoon, hun dochter zullen om volwassen te worden hun eigen wegen gaan. Zo is het ook met het geloof, ze mogen hun eigen weg vinden.”
Laten we daar even over nadenken, als we de jongeren niet meer terug zien. Ook is het misschien goed even na te denken wat we deze jongeren kunnen aanbieden - nadien - als kerkgemeenschap.

Het huwelijk

Wensen jullie kerkelijk te huwen?  Proficiat ! 

Er wordt best tijdig kontakt genomen met pater Hendrik of iemand van het interparochiaal team, zodat dag en uur van het huwelijk kunnen vastgelegd worden, ook als je zelf een pastoor hebt die het huwelijk zal inzegenen.

Ook het document van de ondertrouw wordt opgesteld in een gesprek met de pastoor.  

 

Twee tot driemaal per jaar wordt er een namiddag georganiseerd over de parochiegrenzen ter voorbereiding van de huwelijksviering.  Deze namiddag gaat door in pastoraal Centrum De Bron te Harelbeke.   Het schema van de viering (eucharistie- of gebedsviering) wordt aangebracht ( met praktische tips) en daarna gaan jullie per koppel op zoek naar verschillende elementen voor jullie eigen viering.  We proberen ook even stil te staan bij de meerwaarde van een kerkelijk huwelijk voor jullie.  Voor meer info over deze namiddagen kan je steeds terecht bij Véronique De Wijze,  veronique.de.wijze@skynet.be of 0497 03 41 46.

 

De Ziekenzalving


De ziekenzalving is het sacrament tot sterkte en zegen van wie ernstig en langdurig ziek is. Steeds kunt u op deze momenten beroep doen op pater Hendrik. Als hij niet te bereiken is , belt dan naar de priester van wacht;
Als er iemand in de familie ernstig ziek is, geef een seintje aan pater Hendrik of aan iemand van het interparochiaal team of naar het secretariaat;
Telkens als een hoogdag nabij is, komt pater Hendrik bij de zieken of zij die het vragen voorbij met de communie. In dit geval, geef ik vaak zelf een seintje over de dag en het uur ongeveer.
Samen met Marianne Planckaert, Kathy Vandenbulcke, Rita Depreitere en ikzelf proberen we in de mate van het mogelijke ieder week ook de zieken te bezoeken in de verschillende ziekenhuizen. Dit in een sfeer van afwisseling.

Priester en Diakenroepingen

Gebedsleiders

Naast het gewijde ambt in de kerk ( priester- diaken) , hebben we ook in onze kerkgemeenschap leken, mannen of vrouwen die op één of andere wijze ook een taak, een ambt op zich nemen in functie het kerkgebeuren en het parochiaal leven.

Zo hebben wij nu op onze beide parochies twee gebedsleidsters. Na het volgen van een cursus van een aantal maanden en na een stage, worden zij dan in afspraak met de bisschop en de vicaris van de parochies benoemd voor een periode van vier jaar.

Bij deze benoeming ontvangen zij het boek der psalmen en de stola van gebedleid(st)er. Deze benoeming wordt steeds aan de parochiegemeenschap gemeld en de aanstelling gebeurd in een eucharistieviering door de pastoor van de parochie.

Op de parochie St-Rita en St.-Augustinus zijn er twee gebedsleidsters:

Kathy Gelap , Iepersestraat 95

Veronique De Wijze, Steenbrugstraat 82

Zij kunnen voorgaan in een gebedsviering bijvoorbeeld op de vooravond van een uitvaart, of bij een gebedsviering bij bepaalde liturgische momenten als bijvoorbeeld aswoensdag, een mariale viering…..een gebedsviering voor vormelingen of voor een sociale beweging.

De opdracht wordt steeds met de pastoor besproken.

Biechtverzoening

Wellicht bij dit sacrament kunnen we ons inspireren aan de parabel van de Goede Vader ( de verloren zoon) of aan de overspelige vrouw die van Jezus het bevrijdend woord ontvangt “ Ook ik veroordeel u niet….” Laten we dit bevrijdend woord van de Heer ook regelmatig in ons dagelijks leven beluisteren en er ook naartoe leven.

 

Twee keer per jaar is er een gemeenschappelijke verzoeningsviering in de beide kerken.( St.-Rita en St.-Augustinus ) De verzoeningsviering van de advent is gewoonlijk de week voor het kerstgebeuren De verzoeningsviering van de veertigdagentijd is meestal rond de goede week.

In het eerste deel van deze viering is er een woord- en gebedsdienst rond bekering, vergeving en verzoening; in het tweede is er steeds mogelijkheid om bij één van de priesters te gaan om op persoonlijke wijze zijn tekorten te belijden en dan van de priester in naam van de Heer de woorden van vergeving (absolutie) te ontvangen.

 

De viering wordt dan ook beëindigd met een gezamenlijk gebed of lied.

Er is ook steeds kans tot een persoonlijk biechtgesprek met één of ander priester dat u wilt ontmoeten . Darvoor kunt u steeds met deze priester een afspraak maken. Er is ook ieder donderdag in de kerk van St.-Salvator kans tot biecht na de viering aldaar van 09;3 0 u.