Innerlijke vrijheid
Het eerste dat opvalt tijdens de Goede Week in Jezus’ manier van doen is zijn enorme innerlijke vrijheid.
Het enthousiasme van het volk had indruk op hem kunnen maken. Teveel succes hebben is een gevaarlijke bekoring. Roepen de mensen niet: Hosanna. Gezegend de komende in de naam des heren, de koning van Israël” (Joh 12, 13)? Vandaag zouden we zeggen: de top van elke kerkelijke en burgerlijke carrière. Je zou voor minder kapsones krijgen. Maar de hele week zal Jezus’ vrijheid indruk op ons maken, om op Goede Vrijdag een hoogtepunt te bereiken. Zijn vrijheid komt van zijn nederigheid. Jezus is de stad niet binnengekomen te paard, als een veldheer. Neen, hij zat bescheiden op een ezel, volgens de profetie van Zacharias: “Zie, (Jeruzalem,) uw koning komt tot u, rechtvaardig en zegevierend; hij is deemoedig, hij rijdt op een ezel, op een veulen, het jong van een ezelin” (Zach 9, 9). De evangelist Johannes begrijpt dat die woorden op Jezus toepasselijk zijn en hij herhaalt ze (Joh 12, 15). Jezus is immers de vervulling van de Schrift.
Wat ons interesseert is precies dat samengaan van innerlijke vrijheid en armoede van hart.
Onze wereld wordt vandaag op de proef gesteld. De trots van velen wordt gebroken. Een minister zei: “De wereld lag aan onze voeten. Die illusie is doorprikt”. We worden plotseling geconfronteerd met de relativiteit van het leven. Onze zelfzekerheid wordt ons ontnomen. We kunnen daartegen in opstand komen – maar tevergeefs. Sommige catastrofen winnen terrein met het cynisme van een pletwals. Ondergaan we zonder meer? Of stellen we ons vragen over de zin van wat er gebeurt.
Alleen hij die niets te verliezen heeft – de nederige en arme van hart – kan die realiteit aan. Want hij leeft uit een andere bron. Hij alleen is in staat Jezus te volgen in zijn gegeven zijn, zonder terug te vallen op zichzelf.
Op palmzondag biedt Jezus zich aan als de koning van de vrede. Maar zijn vrede staat onder het teken van het kruis. Dankzij Jezus wordt het kruis, in plaats van een teken van de dood te zijn, een teken van verzoening, van een liefde sterker dan de dood, van nieuw leven.
Onze kruisen worden niet weggenomen en ze wegen even zwaar als voor iedereen. Maar ook wij leven onder een plusteken. Waar alleen duisternis is, komt licht opdagen.
De vrede die Jezus geeft – zijn licht – is dus niet identiek met probleemloosheid. Maar ze stelt ons in staat te strijden om het leven met een hart in vrede.