Bidden met Maria, negen dagen tussen Ons-Heer-Hemelvaart en Pinksteren.
Wij hebben de oude traditie verder gezet: wij zijn in negen verschillende kapellen samengekomen. Overal waren trouwe volgelingen aanwezig. En in elke kapel sloten mensen uit de buurt aan. Wij hebben samenhorigheid ervaren.
Wat is de drijfveer van deze gebedsmomenten?
Wij geven Maria een plaats in ons leven. Een moeder is altijd aanspreekbaar. Maria spreekt een goed woordje voor ons bij de Vader, die de hele wereld aan de mens toevertrouwd, bij de Zoon die de weg naar het nieuwe leven heeft vrijgemaakt door Zijn leven voor ons te geven en bij de H. Geest die ons is toegezegd om ons te beschermen als wij van de rechte weg afdwalen.
Door deze gebedsmomenten is Maria ons nabij geweest en dat heeft ons vertrouwen gegeven. Daarom hebben wij ja gezegd, wij komen als Gij roept.
Wij hebben onze nood mogen klagen: wat missen wij onze afgestorvenen, bewaar ons van ziekte en lijden, leer ons te leven voor elkaar. Allemaal momenten waar wij gedurende deze noveen voor gebeden hebben.
Dan hebben wij gezongen dat wij Maria in ons hart dragen. We hebben haar beloofd dat Retie trouw zal blijven. Wij hebben ons best gedaan en wij geloven er sterk in dat Maria ons verhoort.
Een woord van dank aan alle mensen die mee op weg zijn geweest en ook diegenen die met pijn in hart hebben moeten afhaken om welke reden dan ook. Wij hebben ze toch meegedragen.
Dank aan de steunende zangers: de gregorianen en het Sint-Pieterskapelkoor. Dank aan de voorgangers: ze hebben weer hun best gedaan.
Dank aan de buren van de kapellen die ons hartelijk hebben ontvangen en ervoor zorgden dat de kapel netjes was.
Het heeft ons deugd gedaan te ervaren dat gebed en samenzijn rond geloof, echte vrede kan brengen. Dat doet ons uitkijken naar volgend jaar!
Wij rekenen weer op jullie allemaal, volgelingen, zusters en broeders en kinderen van dezelfde Vader en Moeder.
God zegene en beware ons.
Werkgroep parochie Sint-Martinus