FIETSPELGRIMAGE naar SAINT-MAURICE
DEEL 4: Saint-Maurice en Sierre
Ontvangst in de Abbaye de Saint-Maurice
Op zaterdag 08 juni, in de late namiddag om 16u50, wacht me een gastvrije ontvangst in de abdij van Saint-Maurice, hoofddoel van mijn tocht, de plaats waar de patroonheilige van Bilzen zijn leven heeft gegeven als martelaar.
Een novice, Julien-Charles - uit de streek van Poitiers - , brengt me naar een grote gastenkamer op de tweede verdieping. “Soyez le bienvenu, Père Tony !”.
Van hem verneem ik dat er een concert is deze avond in de abdijkerk, met muziek van Mozart. En een H. Mis? Die kan je om 18u00 meemaken in de Sigismundis-kerk, een beetje verder. Deze kerk is genoemd naar de stichter van de Abbaye Saint-Maurice (stichting in 515).
De celebrant blijkt een pater van de abdij te zijn. Hij zingt mooi en heeft ook drie misdienaars aan zijn zijde, waarvan twee meisjes van Aziatische afkomst. Er is niet zoveel volk, een 50-tal mensen…
Een concert als toemaatje
Terug te voet naar de abdij en daar maak ik nog de vesperdienst mee. Tijdens het gebed krijg ik een ingeving: zou ik niet vragen om hier 3 keer te mogen overnachten?
Het avondmaal mag ik genieten in de refter van het klooster. De gastenpater is akkoord voor 3 overnachtingen: “Dank u pater Cyriel !”
Om 20u30 klinkt heerlijk de muziek van Mozart in de kerk; koor en solisten vertolken het Oratorium “Davide Penitente” “David de rouwmoedige zondaar”.
Zondag 09 juni: een dag in en rond Saint-Maurice
Zoals de renners in de Tour de France een rustdag krijgen, zo breng ik deze zondag rustig door in de abdij en maak ik slechts een kleine fietstocht naar het dorp Evionnaz in de buurt van Saint-Maurice.
Wel volg ik alle kerkdiensten van de paters en ik bid mee, zittend en staand temidden van de kloosterlingen, waarbij ook enkele Afrikanen en een Koreaan. Ik voel me echt opgenomen in deze gemeenschap.
De Mis om 10u00 is bijzonder, want er is een doopsel van een volwassen jonge man. Mooi hoe deze dopeling, Luca, in het wit gekleed wordt na zijn doopsel en als eerste de heilige communie ontvangt, staande tussen de priesters aan het altaar.
Bij het avondmaal heb ik de gelegenheid even met abt Jean Scarcella te spreken en hem te danken voor de gastvrijheid van zijn gemeenschap.
Maandag 10 juni: op bedevaart naar Sierre
In alle vroegte mag ik het ontbijt genieten, samen met twee pelgrims die overnacht hebben in de abdij, Manuel uit Portugal en René uit Zutphen Nederland. Ze doen de “Francigena”, de pelgrimsweg naar Rome.
Gastenpater Cyriel Rieder vertelt hen op een grappige wijze de geschiedenis van de abdij, te beginnen met de marteldood van Mauritius en zijn vele gezellen, omstreeks het jaar 287. Als bevelhebber in het Romeinse leger weigerde hij, met zijn christen soldaten uit Thebe (Egypte) om offers te brengen en de keizer te aanbidden. Hun ganse legioen, zo gaat het verhaal, werd volledig vermoord in Agaunum bij de Rhône. Later werd in 515, door de Bourgondische koning Sigismundis, een abdij opgericht bij de graven van deze martelaren. In 2015 was er een groot feest ter gelegenheid van 1500 jaar abdij… ja, ja, zo oud is deze abdij al.. Een mooie nieuwe toegangspoort siert sindsdien de abdijkerk.
Gedenkteken in Sierre
Mijn tocht vandaag is heen en weer fietsen naar Sierre, de plaats waar het grote busongeval is gebeurd op 13 maart 2012 en waar 28 mensen, vooral 12-jarige kinderen uit Lommel en Leuven het leven lieten.
De weersomstandigheden zijn wel uitdagend: fikse regen en harde wind; wel blaast de wind in de rug en de regen houdt stilletjes op na 40 kilometer fietsen.
In Sierre aangekomen doe ik op het “Office du tourisme” navraag naar de plaats waar een monument is opgericht voor de slachtoffers. Een vriendelijke dame zegt dat Sierre de laatste stad is waar Frans de hoofdtaal is, even verder is het Duits de voertaal. Ze geeft me de goede weg en zo kan ik om 11u15 een stille gebedsstonde houden bij het gedenkmonument.
Er liggen enkele knuffels en ook kleine keien met een lieflijke groet opgeschreven. Een gedenkplaat, op de grond vóór twee hoge metalen zuilen, vermeldt de 28 namen van de slachtoffers. Voor elk van hen heb ik, geknield, een “Wees gegroet” gebeden.
Er is verder niemand in de buurt… O ja, aan een voorbijganger vraag ik om een foto.
Na een lekkere maaltijd in Sierre vind ik de fietsweg langs de Rhône naar Saint-Maurice.
Het wordt een moeizame tocht tegen de felle wind, soms harkend tegen 15 km/uur.
In bisschopsstad Sion bezoek ik de basiliek van Valerius, hoog boven de stad, en ook de kathedraal, gelegenheid om enkele kaarsen te branden voor de kinderen en begeleiders die in Sierre gestorven zijn.
Veilig en wel “terug thuis”, nog vóór het laatste koorgebed (completen), dank ik God om zijn voorzienigheid en vraag de kracht om morgen via een andere weg Frankrijk binnen te rijden.
Volgende keer: Deel 5 Mooie dagen op de terugweg