“We zagen papa nooit terug. Hij overleed kort na gevangenschap.”
“Mijn leven is intussen ‘hier’, maar ik wil de christenen ‘daar’ niet aan hun lot overlaten.” Luna Batota was negen toen ze in 2001 uit Irak wegvluchtte nadat haar vader was opgepakt door het regime van Saddam Hoessein. De jonge Syrisch-orthodoxe vrouw is lid van het “Steuncomité voor Oosterse christenen”. Tertio ging haar opzoeken.
“Tot voor kort ging ik er niet prat op dat ik uit Irak kom. Het Midden-Oosten roept vaak negatieve connotaties op. Dat ik naast Nederlands, Frans en Engels ook vloeiend Arabisch spreek, verzweeg ik doorgaans; Arabisch wordt meteen gelijkgesteld met Arabier. Maar sinds ik met een groepje leeftijdsgenoten in onze kerkgemeenschap actief ben, leer ik mijn oosterse roots appreciëren. Enthousiasme, gastvrijheid, respect voor oudere mensen: ik hoop deze oosterse waarden ooit aan mijn kinderen door te geven”, legt Luna Batota uit en ze voegt eraan toe: “De Grieks-melkitische priester vroeg mij ooit in zijn plaats naar een vergadering van het ‘Steuncomité voor Oosterse christenen’ te gaan, hoewel ik zelf niet eens Grieks-melkitische ben. Van het een kwam het ander en ik ben intussen zelf lid van dat steuncomité. Niet dat ik ooit in het Midden-Oosten wil wonen; mijn leven is hier, maar ik blijf ‘van daar’. De gemeenschappen van oosterse christenen in ons land mogen best wat beter bekend raken. En we mogen vooral de christenen in het Midden-Oosten niet aan hun lot overlaten.”
Reacties
Om reacties te zien en te reageren op dit artikel moet je je eerst even aanmelden via het menu bovenaan. Tot gauw.