Inzake onroerende goederen moet men erover waken dat elk goed of de opbrengst ervan gebruikt wordt voor de zending van de Kerk. Indien een goed niet meer dienstig is voor de zending van de Kerk of indien het beheer ervan te zwaar wordt, kan men dat goed beter overdragen aan een andere kerkelijke instelling. De formule van erfpacht geniet de voorkeur met het oog op de vrijwaring van het patrimonium van de Kerk. Als toch een verkoop aan derden wordt overwogen moet dit gebeuren volgens de regels van het kerkelijk recht en de richtlijnen van de diocesane overheid, en aan een marktconformeprijs.